De roze olifant in de kamer

Je eigen leuven.be
27 juni 2019

De roze olifant in de kamer

Het is 7.30 uur in Leuven. Kinderen op weg naar school slalommen tussen glasscherven en braaksel. Her en der strompelen studenten nog naar huis, sommigen staan nog te zingen.

Voor wie in Leuven woont of werkt is dit heel herkenbaar. Je hoort wel eens op straat hoeveel beter het wel niet was in de zomer toen de studenten er niet waren. Maar wie zo’n uitspraken doet, gaat voorbij aan een aantal belangrijke zaken volgens mij. In de eerste plaats geloof ik dat de aanwezigheid van de universiteit, de hogescholen en hun studenten een grote meerwaarde zijn voor deze bruisende stad, die anders maar een slaperig provinciestadje zou zijn. Daarnaast zijn de studenten eigenlijk niet het probleem in dit verhaal, en al zeker niet alle studenten. En nee, het gaat ook niet over studenten die uitgaan, want de overgrote meerderheid van de uitgaande studenten gedraagt zich voorbeeldig.

Nee, de roze olifant in de kamer is overmatig alcoholgebruik. Het zijn niet de nuchtere studenten die midden in de nacht de boel bijeen schreeuwen, de straat onderkotsen of tegen de gevels urineren. En nee, het gaat niet over de studenten die van tijd tot tijd een pintje drinken. Het gaat over een groeiende groep studenten die uitgaat met de overtuiging dat het geen goede avond is geweest als je je niet lazarus hebt gedronken. Een derde van de studenten drinkt meer dan de wetenschappelijke gevaargrens van 10 glazen per week. Gemiddeld drinken ze 29 glazen per week.

Met deze cijfers mag het niet verwonderen dat er zoveel nachtelijke overlast is. Maar het moet ons ook doen nadenken over de gezondheid van onze studenten en dus ook van onze toekomstige volwassenen. Jongeren die in hun studententijd overmatig alcohol consumeren, hebben een grotere kans op een alcoholverslaving op latere leeftijd. Dat moet veranderen.

We kunnen de verantwoordelijkheid bij de student leggen. Dat betekent harder optreden bij overlast met hogere boetes en meer controle. Maar los van de vraag of dat wel wenselijk is, moeten we ook kijken naar de wereld waarin die student terechtkomt. Een wereld waarin alcohol drinken niet zomaar één element is van het uitgaan, maar een heuse voorwaarde is om uit te gaan. Waar de prijs van alcoholische consumpties soms zakt onder de prijs van frisdrank.

Dat neemt niet weg dat er een individuele verantwoordelijkheid is, maar het geeft wel aan dat er omstandigheden zijn die het moeilijker maken voor een student om verantwoord te drinken. Heel de maand oktober voeren we als stadsbestuur sensibiliserende acties rond verantwoord feesten en we werken samen met de fakbars rond verantwoordelijk alcohol schenken.

We doen dus heel wat, maar stad en onderwijs kunnen niet alles oplossen. Wij kunnen geen regels opleggen rond alcoholprijzen, al zouden die er wel moeten komen. Niet om mensen hun pintjes af te pakken of alcohol onbetaalbaar te maken. Wel om gratis alcohol of promoties op alcohol te verbieden en duidelijke beperkingen op te leggen aan reclame rond alcohol. Het lijkt misschien radicaal, maar het zijn exact diezelfde regels die vandaag ook gelden voor tabak. En die vinden we vandaag heel normaal.