Enkel een sterk Europa zal ook sociaal kunnen zijn

Waarom rekeningrijden goed is voor iedereen, ook voor wie het geld kost
8 november 2017
Geld naar de maan
8 november 2017

Enkel een sterk Europa zal ook sociaal kunnen zijn

Met de Europese ‘State of the Union’ vandaag is het tijd voor een verhaaltje:

Beeld u een land in waar een lijn van noord naar zuid loopt. Links van deze lijn zijn de mensen extreem socialistisch en geloven zij dat er veel herverdeling moet zijn, rechts van de lijn zijn de mensen extreem liberaal en geloven zij dat iedereen verantwoordelijk is voor zichzelf. Op alle andere vlakken zijn beide landsdelen gelijk.

Vanwege hun verschillende visies maken ze van hun staat een federale staat. Aangezien hun meningen zo ver uiteen liggen kiezen zij over de jaren heen voor een staatsmodel waarbij steeds meer macht bij de deelstaten ligt zodat slechts enkele zaken op het nationale niveau geregeld worden (zoals defensie), maar de hoofdbrok van belastingen en subsidies bij de deelstaten ligt.

De rechtse deelstaat zal er voor kiezen om zijn belastingen te verminderen en ondersteuning voor armen, ouderen en zieken te verminderen, terwijl de linkse deelstaat er voor zal kiezen om belastingen te verhogen en progressiever te maken en uitgebreide ondersteuning te voorzien voor armen, ouderen en zieken.

Dit zal zijn effecten hebben: rijke, gezonde werkende mensen zullen fiscaal beter af zijn in het rechtse deel van het land, terwijl arme, zieke, werklozen en gepensioneerden beter af zullen zijn in de linkse deelstaat. Op termijn zullen zij dan ook hun woonst kiezen in functie van de geldende fiscaliteit: welhebbenden verhuizen naar het rechtse deel, hulpbehoevenden naar het linkse deel.

Het gevolg is dat het linkse deel minder inkomsten en het rechtse deel meer inkomsten krijgt. Anderzijds zullen er meer hulpbehoevenden aangetrokken zijn tot de linkse deelstaat waardoor de kosten voor deze deelstaat oplopen en voor de rechtse deelstaat naar beneden gaan.

Door de verhoogde inkomsten is de rechtse deelstaat in staat om de belastingen te verlagen en hun aantrekkelijkheid voor welgestelde burgers verder te verhogen, hetgeen opnieuw gegoede mensen uit de linkse deelstaat aantrekt en op termijn ook de huizenprijzen de hoogte in duwt met als gevolg dat opnieuw de minder gegoede mensen naar de linkse deelstaat geduwd worden.

Het resulteert uiteindelijk in een linkse deelstaat die zal moeten kiezen om oftewel de belastingen te verhogen, oftewel de welvaartsstaat af te bouwen. Als ze kiest voor het eerste, zal ze nog meer lasten leggen bij de resterende welvarenden, hetgeen een stimulans zal zijn om alsnog te vertrekken waardoor men op termijn onvermijdelijk uit komt bij de tweede optie: de welvaartsstaat afbouwen.

In een confederale deelstaat is het dus moeilijk om een sociaal beleid te voeren als er een deelstaat is die dat niet doet. De deelstaat die op fiscaal vlak het meest liberaal is zal bepalen hoe socialistisch de andere deelstaat kan zijn.


Toegegeven, dit is een extreme theoretische situatie, een dergelijke situatie bestaat niet in de realiteit. Alhoewel, er bestaan verschillende situaties waar zich iets gelijkaardig voordoet. Denk bijvoorbeeld aan Monaco, Luxemburg of Liechtenstein, deze deelstaten van de EU voeren een beleid dat weinig belastingen heft en maken het zo aantrekkelijk voor welvarenden als Tom Boonen, Justin Henin, Eden Hazard en en vele anderen om geen belastingen te betalen in België. Dit zet druk op België en andere Europese landen om hun belastingen te verlagen met heel de cyclus die hierboven beschreven staat tot gevolg.

Anderzijds speelt het zich ook af in België zelf waar Wallonië en Vlaanderen via belastingvoordelen proberen om bedrijven toch maar aan hun kant van de taalgrens te krijgen. Op dit moment is de fiscale autonomie van de deelstaten beperkt, maar moest dit uitbreiden zou het best mogelijk zijn dat mensen verhuizen, enkel vanwege het fiscale beleid van een deelstaat.

conclusie: Elke rechtgeaarde socialist moet pleiten voor een sterker Europa. Niet omdat Europa per definitie sociaal is, wel omdat Europa de enige niveau is om sociaal en fiscaal rechtvaardig beleid te voeren in een continent waar grenzen steeds minder betekenen.